JAN WOŁEK - Trzeciorzęd

Jan Wołek urodził się w 1954 roku. Studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. W latach siedemdziesiątych brał żywy udział w studenckim ruchu kulturalnym, gdzie dał się poznać jako jeden z najwybitniejszych twórców „piosenki studenckiej”. Był wielokrotnie nagradzany na ogólnopolskich festiwalach. Znany jako kompozytor, autor tekstów poetyckich i licznych przebojów wykonywanych przez czołowych artystów estrady, publikował wiersze, felietony i opowiadania. Jest autorem kilku książek. Z tak zwanych oficjalnych wydawnictw fonograficznych ma na swoim koncie między innymi album, wydany przez Tonpress, składający się z dwóch singli oraz kasetę, wydaną przez Wifon, na której znalazło się miejsce tylko na jednej stronie, gdyż resztę zajmuje Wolna Grupa Bukowina. Twórczość Jana Wołka jest pod każdym względem oryginalna. Formę wypowiedzi tekstowej i sposób gry na gitarze rozpoznać można od pierwszych taktów każdej z piosenek. We wszystkich utworach odnajdujemy głęboko osobisty ton, wypowiedziany ze szczególnie jaskrawą szczerością. Tekst tworzący pewien rodzaj pamiętnika dotyka spraw osobistych i najczulszych miejsc w psychice. Autor przedstawia swój niełatwy świat i zmaganie się z życiem. Poszukuje prawdy i obserwuje. Wnioskuje i wyraża spostrzeżenia. Zadaje pytania, najczęściej pozostające bez odpowiedzi. Wnioski zazwyczaj są tyleż zaskakujące, co oczywiste. Podejmowana próba refleksji obnaża mizerię ludzkiej kondycji. Autor nie zastanawia się, co powiedzieć „wypada”. Po imieniu, czasem brutalnie, nazywa rzeczy i zjawiska, gdyż celem śpiewania poetów jest rozmowa. By była prawdziwa, musi być szczera. Szczerość Jana Wołka sięga granicy emocjonalnego ekshibicjonizmu. Dlatego też stanowi niepowtarzalne zjawisko. Teksty piosenek, choć pisane do śpiewania, zachowują swe znaczenie i wartość także w druku. Ich jakość poetycka przerasta twórczość innych autorów. Jan Wołek nie doczekał się godnych naśladowców, ani kontynuatorów. Wszelkie próby, choćby podobnych wykonań, zawsze kończyły się fiaskiem. Każdy recital poety był niepowtarzalnym spektaklem, po którym rozlegały się brawa, a potem, słuchacze wychodzili w milczeniu, poruszeni w swoich obszarach osobistej wrażliwości. Aktualnie Jan Wołek nie występuje z gitarą. Nadal pisze teksty, maluje, prowadzi telewizyjne i radiowe programy, jednak nie śpiewa. Oddajemy Państwu do rąk materiał wyłącznie archiwalny, a więc tym cenniejszy. Stara, 12 strunowa gitara HAWK prawdopodobnie już nie zabrzmi

1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
14.
15.
16.
17.
18.

Niż
Piosenka z okazji przeprowadzki
List do Oli
Piosenka dla Danki
Piosenka ku przestrodze
Piosenka dla Aleksandry
Odek cyny acy any
Plaża dla niechcianych dziewcząt
Piosenka na wskroś optymistyczna
Piosenka do przyjaciół
Piosenka o rozdrożu
Pyk, iskierka
Piosenka dla chłopców od Breugle’a
Piosenka o starych ludziach
Tętno
Piosenka o zamyślaniu się
Dla jednego wariata co za mną lata
A jednak idę

remiera: 2004

czas łączny: 42.01

<<zamknij okno>>